بازخورد شما
لطفا صبر نمایید ...

۱۳۹۶/۰۹/۲۸

مروری اجمالی بر نانوداروهای تایید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا

بررسی‌های انجام شده روی 350 نانومحصول مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA ) نشان می‌دهد که لیپوزم بیشترین نانوساختار مورد استفاده در این دارو‌ها بوده و بعد از آن نانوبلور سهم بیشتری در این محصولات دارد. بیش از یک سوم از این نانوداروها برای درمان سرطان طراحی شده است.
اخیرا مقاله‌ای منتشر شده که در آن به بررسی نانومواد به کار رفته در محصولات دارویی پرداخته است. این مقاله یک بررسی آماری روی نانومواد مورد استفاده در داروها و روش‌های تعیین مشخصات آنها انجام داده است.
مرکز تحقیقات ارزیابی دارویی به بررسی پروفایل 350 محصول ارائه شده به سازمان غذا و داروی آمریکا پرداخته و در نهایت اعلام کرده است که طی دو دهه گذشته میزان استفاده از نانومواد در داروها افزایش یافته است. نتایج این بررسی نشان می‌دهد که میانگین ابعاد ذرات به کار رفته در این محصولات از 300 نانومتر کوچکتر است.
در این مطالعه، نانومواد مورد استفاده در محصولات به دقت مورد بررسی قرار گرفته و نتایج آن نشان داده است که در میان نانومواد، لیپوزم بیشترین سهم را در نانومحصولات دارویی به خود اختصاص داده است. این گزارش حاکی از سهم بیش از 33 درصد لیپوزم در نانومحصولات دارویی دارد. نانوبلورها با سهم 23 درصد، در رتبه دوم پرکاربردترین نانومواد قرار داشته و آمولوسیون با 14 درصد به جایگاه سوم تکیه زده‌است. کمپلکس‌های پلیمر-آهن در 9 درصد از محصولات به کار رفته و مایسل‌ها سهم 6 درصدی در این رتبه‌بندی دارند.آنچه که این بررسی نشان می‌دهد سهم نانوساختارهای رایجی نظیر نانولوله‌های کربنی، گرافن و نقاط کوانتومی بسیار اندک است.
این مقاله به بررسی کاربردهای نانومحصولات مورد بررسی، پرداخته است. سرطان با 35 درصد بیشترین سهم را در میان نانوداروها دارد که با توجه به اهمیت این بیماری کسب رتبه اول در میان نانومحصولات چندان عجیب نیست. التهاب/ایمنی/ درد با 18 درصد به عنوان دومین کاربرد مهم نانوداروهای مورد بررسی معرفی شده‌اند و در رتبه سوم عفونت با 12 درصد قرار دارد. جای خالی بیماری‌هایی نظیر دیابت، فشار خون و مشکلات قلبی و عروقی در میان کاربردهای برتر خالی است.
در این مقاله چگونگی استفاده از این نانوداروها نیز مهم بوده و محققان به بررسی آن پرداختند. نتایج نشان داد که تزریق وریدی  با 59 درصد بیشترین سهم را به خود اختصاص داده است و بعد از آن داروهای خوراکی با 21 درصد قرار دارد.  داروهای چشمی با 5 درصد رتبه سوم را در این میان به خود اختصاص داده و استعمال روی پوست با 4 درصد در جایگاه بعدی قرار دارد.
یکی از مسائل بسیار مهم در تولید نانوداروها، استفاده از روش‌های صحیح در مشخصه‌یابی آنها است. در حال حاضر روش‌های مختلف نظیرپراش دینامیکی نور ، پراش لیزر و میکروسکوپی برای این کار وجود دارد. بررسی‌های این پروژه نشان می‌دهد که پراش دینامیکی نور بیشترین سهم را داشته و با 48 درصد به رتبه اول روش‌های مشخصه‌یابی نانومحصولات دارویی تکیه زده است. در رتبه دوم، پراش لیزر با 30 درصد قرار داشته و میکروسکوپی با 14 درصد رتبه بعدی را به خود اختصاص داده است. به نظر می‌رسد DLS و پراش لیزر را می‌توان رایج‌ترین ابزار تعیین مشخصات در این حوزه دانست. لازم به ذکر است که این دو روش از یک خانواده بوده و شباهت‌های زیادی به هم دارند. سهولت کاربرد، عدم نیاز به آماده‌سازی پیچیده، ارزان بودن و سرعت بالای ارائه نتایج از جمله ویژگی‌های این دو روش بوده که آنها برای استفاده در حوزه دارویی ایده‌آل کرده است.
بررسی ابعادی نانوساختارهای به کار رفته نشان می‌دهد که بیشتر نانومواد به کار رفته ابعادی کمتر از 300 نانومتر دارند و بخش کمی نیز ابعادی بین 300 تا 1000 نانومتر دارند. در میان نانوذرات زیر 100 نانومتر، ذرات بین 60 تا 100 نانومتر نیز بیشترین فراوانی را در میان محصولات داشته و بعد از آن ذرات 10 تا 30 نانومتر قرار دارد.
نظرات
RELOAD