بازخورد شما
لطفا صبر نمایید ...

۱۳۹۷/۰۲/۲۴

از ایده‌ تا محصول، راهبردهای مختلف شرکت‌ها و موسسه‌های تحقیقاتی

موسسه‌های تحقیقاتی، شرکت‌های‌ خطرپذیر و شرکت‌های‌ تجاری از مهمترین بازیگران تجاری‌سازی محصولات فناوری‌نانو در حوزه پزشکی بوده که هر یک سناریو و مسیر ویژه خود را برای تبدیل ایده‌های نانوفناورانه به محصول دارند. موسسه‌های تحقیقاتی بیشترین سهم را در تولید ایده و ارائه یافته‌های اولیه آزمایشگاهی دارند و شرکت‌های خطرپذیر تامین‌کننده نیازهای مالی در مسیر تجاری‌سازی‌ هستند. ایستگاه آخر تجاری‌سازی، می‌تواند یک شرکت تجاری‌ باشد که ابزار لازم برای تولید محصول نهایی را دارد.

در حوزه فناوری‌نانو، تجاری‌سازی محصولات پزشکی و دارویی بسیار پیچیده‌تر از محصولات غیرپزشکی بوده که دلیل آن چالش کارایی و ایمنی این محصولات است. داد‌ه‌های آزمون‌های بالینی و غیربالینی برای تایید محصولات ضروری است و از این رو باید گفت که تجاری‌سازی محصولات پزشکی با استفاده از فناوری‌نانو فضای کاملا متفاوتی با توسعه این محصولات با فناوری‌های دیگر دارد.

مسیر اصلی برای تجاری‌سازی نانومحصولات بخش پزشکی به این شکل است که یافته‌های بدست آمده در بخش دولتی یا خصوصی (دانشگاه، صنعت و سازمان‌های دولتی) بعد از ثبت پتنت به شرکت های خصوصی یا دولتی برای توسعه و تجاری‌سازی سپرده می‌شود که گاهی این تعامل با تاسیس یک شرکت جدید نیز همراه است. بعد از توسعه فناوری که منجر به تبدیل یافته آزمایشگاهی پتنت شده به خدمت یا محصول جدید می‌شود، فرآیند بازاریابی کلید می‌خورد که فضای بازاریابی آن، بیمارستان‌، کلینیک‌های شخصی، مراکز تشخیص طبی و شرکت‌های دارویی است.

البته مسیر تجاری‌سازی برای موسسه‌های تحقیقاتی، شرکت‌های سرمایه‌گذار خطرپذیر و شرکت‌های تجاری متفاوت است. در موسسه‌های تحقیقات پزشکی معمولا ایده اولیه محصول از سه روش مختلف بدست می‌آید: ایده محقق، پیشنهاد مشاور فنی و استخراج نیاز بازار. این ایده‌ها با استفاده از در آمد حاصل از تجاری‌سازی محصولات پیشین مورد تحقیق قرار گرفته و نمونه اولیه ساخته می‌شود. سه سرنوشت در انتظار این محصول اولیه خواهد بود: فروش لیسانس فناوری به شرکتی دیگر، ثبت یک شرکت جدید (شرکت زایشی) و عدم موفقیت تجاری محصول به دلیل نبود بازار مناسب.

الگوی رفتار شرکت‌های خطرپذیر در تجاری‌سازی نانومحصولات بخش پزشکی کاملا متفاوت با موسسه‌ها بوده به طوری که معمولا ایده‌ها از سوی موسسه‌ها یا افراد شخصی به این شرکت‌ها داده می‌شود. هر چند بررسی بازار و پیشنهاد مشاوران نیز می‌تواند منشاء سرمایه‌گذاری خطرپذیر باشد. این شرکت‌ها با تامین هزینه‌های تجاری‌سازی یک محصول در نهایت اقدام به توسعه محصول می‌کنند که برای تجاری‌سازی معمولا دو راهکار مختلف پیش‌روی این شرکت‌ها است:

   1- تجاری‌سازی از طریق فروش محصول یا لیسانس به شرکت‌های دیگر؛

   2- تجاری‌سازی از طریق تشکیل یک استارت آپ؛

البته این استارت‌آپ نیز می‌تواند در ادامه ایده‌های جدید دیگری برای شرکت خطرپذیر داشته باشد در واقع استارت‌آپ می‌تواند تامین کننده ایده‌های جدیدی برای شرکت خطرپذیر باشد.

تجاری‌سازی نانومحصولات پزشکی در شرکت‌ها معمولا با تزریق ایده از سوی موسسه‌ها، شرکت‌های خطرپذیر و افراد انجام می‌شود. باز هم بررسی بازار و نظارت مشاوران شرکت نیز می‌تواند برای تولید ایده استفاده شود. این ایده‌ها در بخش تحقیق و توسعه شرکت مورد مطالعه قرار گرفته و بعد از تایید وارد مرحله تجاری‌سازی می‌شوند. تجاری‌سازی می‌تواند خلق محصولی جدید یا ارتقاء محصولات فعلی باشد.

در مجموع می‌توان هرم تجاری‌سازی برای نانومحصولات بخش پزشکی ترسیم کرد به طوری که موسسه‌های تحقیقاتی به عنوان ایجاد کننده‌های هسته و ایده برای تولید محصول هستند که خود نیز می‌توانند برای توسعه و تجاری‌سازی محصولات گام بردارند. اما شرکت‌های خطرپذیر به عنوان پله دوم در این هرم بوده که در عین حال که امکان تجاری‌سازی و تبدیل ایده به محصول را دارند معمولا میزبان یافته‌های علمی موسسه‌های تحقیقاتی هستند. در راس هرم نیز شرکت‌های تجاری هستند که هم در تبدیل ایده به محصول و هم پذیرش نمونه اولیه ساخته شده توسط موسسه‌های تحقیقاتی و شرکت‌های خطرپذیر فعالیت دارند.

نظرات
RELOAD