بازخورد شما
لطفا صبر نمایید ...

۱۳۹۷/۰۳/۰۲

تولید نانوسلولز از خاک‌اره: ایجاد فرصت شغلی در کنار تولید ثروت

خاک‌اره (براده چوب) معمولا ارزش اندکی دارد که می‌توان آن را به نانوسلولز تبدیل کرد. ایجاد یک خط تولید نانوسلولز در کنار کارخانه‌های چوب‌بری، علاوه بر تبدیل ماده‌ای کم ارزش (براده به نانوسلولز)، موجب اشتغال‌زایی در مناطق دورافتاده و غیرصنعتی شده و با تولید محصولات جدید موجبات رونق اقتصادی را در مناطق محروم فراهم می‌کند.

فناوری نانوسلولز درطول یک دهه اخیر بسیار مورد توجه محققان و کارآفرینان قرار گرفته است، به‌طوری‌که برخی دولت‌ها بودجه ویژه‌ای را به این موضوع اختصاص داده­ و برنامه ریزی‌های کوتاه مدت و بلند مدت متعددی برای آن در نظر گرفته‌اند. کشورها با سرمایه‌گذاری روی تحقیقات دانشگاهی موفق شدند کاربردهای متعددی را در زمینه فناوری نانوسلولز شناسایی کنند و با سرمایه گذاری در بخش خصوصی و دولتی و جذب کارافرینان و کارشناسان، فناوری نانوسلولز را در برخی زمینه­ها تجاری‌سازی کنند. اما تولید نانوسلولز در کنار کارخانه‌های تولید چوب می تواند مزیت‌های مختلفی را به دنبال داشته باشد.

یکی از مزیت‌های اصلی تولید نانوسلولز آن است که این فناوری می‌تواند در نواحی نظیر جنگل‌ها که کارخانه‌های تولید چوب مستقر هستند، با استفاده از پسماندها و براده‌های چوب پیاده‌سازی شود. این کار به قدری جذاب است که برخی شرکت‌ها روش‌های تولید نانوسلولز از پالپ چوب را توسعه داده‌اند. چندی پیش شرکت هلندی ساپی با همکاری دانشگاه ادینبورگ موفق به ارائه روشی ارزان قیمت برای تبدیل چوپ به نانوسلولز شده‌است بدون این که نیاز به مواد شیمیایی و تولید پساب باشد. با این کار می‌توان موادی با ارزش افزوده کم، نظیر براده‌های چوب را که معمولا در ساخت فیبرهای تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، به ماده‌ای با ارزش افزوده بیشتر نظیر نانوسلولز تبدیل کرد. فراوان بودن ماده خام اولیه، کم هزینه بودن فرآیند، سهولت تولید، بازدهی بالا و پساب کم از جمله ویژگی‌هایی است که موجب شده تا تولید نانوسلولز از خرده‌های چوب مورد توجه شرکت‌ها قرار گیرد. دولت فیلیپین اخیرا به دنبال تولید صنعتی نانوسلولز از بخش تولید چوب و کشت و زرع درختان است. این کشور پروژه‌ای را برای تولید نانوسلولز و زیست‌پلاستیک از چوب و پسماندهای چوب پیاده‌سازی کرده است. در این پروژه قرار است اقداماتی برای افزایش ارزش افزوده مواد و پسماندهای به دست آمده از کشت درختان با استفاده از فناوری‌ نانو انجام شود. تولید پلاستیک‌های زیستی یکی از محصولات این پروژه خواهد بود. این کشور 5 میلیون پزو (واحد پول فیلیپین) روی این پروژه سرمایه‌گذاری کرده است تا بتواند پیشرفت‌های اخیر در حوزه فناوری‌ نانو و زیست‌پلاستیک‌ها را تقویت کرده و ارزش افزوده بیشتری روی براده‌های چوب ایجاد کند.

دومین مزیت تولید نانوسلولز از خرده‌های چوب در کنار کارخانه‌های چوب‌بری آن است که فرصت‌های شغلی جدیدی ایجاد می‌شود. معمولا کارخانه‌های چوب‌بری در نواحی روستایی و دورافتاده قرار دارد که ایجاد فرصت‌های شغلی به ویژه مشاغلی در سطح بالا، بسیار دشوار است. اما استفاده از فناوری تولید نانوسلولز به صورت مستقیم موجب اشتغال برای نیروهای تحصیل‌کرده شده و همچنین به صورت غیرمستقیم فرصت‌های شغلی دیگری (بخش حمل و نقل، کاربرد نانوسلولز تولید شده در صنایع دیگر و غیره) را نیز ایجاد می‌کند.

مزیت دیگر تولید نانوسلولز از پسماندهای کارخانه‌های چوب، ایجاد محصولات جانبی نظیر نانوفیلتر، نانوکامپوزیت‌ها و پلاستیک‌های تخریب‌پذیر است که در نهایت منجر به تولید ثروت در کنار نواحی دورافتاده روستایی و مناطق غیرصنعتی می‌شود. یکی از شرکت‌‌های کانادایی به نام سلوفورس که از سال 2012 خط تولید سلولز نانوبلورین از پالپ چوب و سایت تولید کاغذ دارد به منظور گسترش فناوری نانوسلولز در بخش نفت و گاز و جنگلداری توانسته مبلغ 4 میلیون دلار از مرکز توسعه فناوری تجدید‌پذیر کانادا (SDTC) به عنوان حمایت مالی دریافت کند. این کار مصداق بارز ایجاد محصولی جدید از نانوسلولز تولید شده از براده‌های چوب است.

بنابراین ایجاد خط تولید نانوسلولز در کنار کارخانه‌های تولید چوب می‌تواند علاوه بر فرصت‌های شغلی در منطقه، موجب تولید محصولات جانبی جدید شود و همچنین خاک اره را به محصولی با ارزش افزوده بالاتر تبدیل کند.

نظرات
RELOAD